Yeni Parti'nin iktidar yürüyüşündeki istikrarlı büyümesi, siyaset sahnesindeki dengeleri her geçen gün biraz daha değiştiriyor. Bu yükselişin karşı cephede yarattığı tedirginlik ise artık gizlenemez boyutlara ulaşmış durumda. İktidar kanadında artan endişelerin somut bir yansıması olarak, Yeni Parti liderliğinin önünü kesmeye ve rüzgarı tersine çevirmeye yönelik stratejik hamleler peş peşe sahneye sürülüyor.
Bu hamlelerin en dikkat çekicisi kısa bir süre önce karşımıza çıktı. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı, Yeni Parti Genel Başkanı Özgür Özel ve Veli Ağbaba hakkında “zincirleme şekilde rüşvet almak” iddiasıyla bir fezleke hazırlayarak Adalet Bakanlığı’na gönderdi. Sürecin ilerleyiş biçimi, bağımsızlığı uzun süredir kamuoyunda tartışma konusu olan kurumların meşruiyet zırhı olarak nasıl kullanıldığını bir kez daha gözler önüne seriyor.
Aslında iktidarın elindeki güce bakıldığında, hukuki prosedürleri bir vitrin gibi sunmaya ihtiyaç duymadan da istedikleri adımları atabilecekleri aşikâr. “Doğrudan müdahale etmek varken neden fezleke sürecine başvuruluyor?” sorusunun cevabı ise kilit bir faktörde, yani halkta gizli. Topluma, “Biz kurallara uygun, şeffaf ve hukuki bir işlem yapıyoruz” mesajı verilmeye çalışılıyor. Oysa bu titizlik maskesinin ardında, halkın göstereceği olası tepkiden duyulan derin bir korku yatıyor.
İktidar, kendi tabanını konsolide etmek ve muhalefete yönelen halk desteğini kırmak için bu tür hamleleri bir hayatta kalma stratejisi olarak görüyor. “Muhalefeti halka şaibeli gösterelim ki destek yarı yolda kalsın, biz de iktidarda kalmaya devam edelim” mantığı, kısa vadede kendi içlerinde tutarlı görünebilir.
Ne var ki siyasetin şaşmaz bir gerçeği vardır: Güneş balçıkla sıvanmaz ve gerçekler eninde sonunda gün yüzüne çıkar. Halk desteğini çektikten sonra, yargısal veya siyasi hangi manevra yapılırsa yapılsın eldeki gücün bir hükmü kalmaz. İstenilen kişi içeri atılsın, istenilen fezleke yazılsın; o sandık halkın önüne geldiğinde, algı operasyonları yerini milli iradeye bırakır ve gereken yanıt en net şekilde verilir.
Önümüzdeki süreç, siyasette tam anlamıyla bir satranç müsabakasına sahne olacak. Bu fezleke hamlesinin halkta ve seçmen tabanında nasıl bir karşılık bulacağı çok yakında netleşecek. Satrançta asıl mesele, rakibin hamlesine karşı tahtadaki 16 taşın her birinin konumunu tek tek hesaplayarak doğru stratejiyi kurmaktır. Şimdi gözler, iktidarın bu şah çekme denemesine karşı Yeni Parti cephesinin oyun tahtasında nasıl bir karşı hamle geliştireceğinde.
Soner Acar